محمد مهدي تهراني

 دیرگاهی است پروژه تخریب از جانب برخی سیاسیون در جهت نیل به اهداف خاصی مدنظر قرار گرفته و می گیرد. پروژه ای که با دادن نسبت عالیجناب سرخپوش! به هاشمی رفسنجانی در آستانه انتخابات مجلس ششم کلید خورد و تا امروز از جانب تندروهای اصلاح طلب بارها و بارها در دستور کار قرار داده شده است. شاید  بتوان انتخابات ریاست جمهوری نهم را یکی از بارزترین مصداق ها در این حوزه قلمداد کرد. انتخاباتی که در آن سطح تخریب به مناظره های تلویزیونی انتخاباتی ارتقا یافته بود! آنچنان که حتی هاشمی هم از پذیرفتن مسئولیت آن شانه خالی کرد که اینها نماینده من نبودند!اکنون نیز در آستانه انتخابات مجلس هشتم، شواهد و قرائن از آغاز به کار بیش از پیش کمیته ای در همین راستا حکایت دارد. جراید اصلاحاتیان از یک سو با کذب نویسی های مکرر در عرصه های مختلف می کوشند تا دولت نهم و مجموعه اصولگرایان را ناکارآمد نشان بدهند و از سوی دیگر اظهار نظرهای برخی چهره های این جریان، بر آن است تا با همان ادبیات همیشگی تحقیر و تمسخر، وجهه مردمی دولت را خدشه دار کند.اما آنچه جریان اخیر را نسبت به گذشته متمایز می سازد، شکسته شدن بیش از پیش خطوط قرمز از سوی بانیان تخریب است؛ چنانکه حتی جایگاه مرجعیت شیعی هم مورد تعرض قرار می گیرد. سخنان سال گذشته آیت الله مکارم شیرازی در جمع اعضای شورای شهر تهران بهانه ای بود که اصلاحاتیان این بار از آن بهره جستند. تاج زاده که این روزها مدام از تجربه ترکیه یاد می کند، در جلسه ماهیانه اصلاح طلبان در قزوین، آیت الله مکارم را اقتدارگرا نامید و اضافه کرد: «مكارم شيرازي گفته است كه اينترنت، ماهواره و مطبوعات آزاد مخالف دين است»، وی با این بهانه که در بهترین حالت می توان از آن با عنوان برداشت اشتباه ایشان از سخنان آیت الله مکارم یاد کرد، در سایه یک مقایسه ساختگی، به نوعی اتوپیای مطلوب خویش را در حوزه فرهنگی کشور ترسیم می کند: «اگر اينها ابزارهاي ضد ديني هستند، چرا با وجود ماهواره هاي بسيار، سايتهاي متعدد اينترنت و مطبوعات صد در صد آزاد در كشور تركيه شاهد رشد اسلام گرايي هستيم؟ ... آيا امروز علي رغم ابزارهاي به اصطلاح ضد ديني مساجد تركيه نسبت به گذشته پر رونق تر نشده است و آيا دختران به حجاب گرايش بيشتري پيدا نكرده اند.» در واقع از نگاه ایشان چون در ترکیه آزادی فحشا منجر به رویکرد مردم به حوزه دین شده است، نه تنها نیازی به مقابله در این زمینه وجود ندارد بلکه باید متصدیان فرهنگی کشور آزادی کامل را در این خصوص تامین کنند!تاج زاده به خوبی می داند که امروز اغلب مطبوعات ترکیه برای جلب مخاطب عکس های خوانندگان و فاحشه های زن را در کنار اخبار خویش چاپ می کنند، شبکه های تلویزیونی مبتذل ترین صحنه ها را نشان می دهند و... ظاهرا از نظر وي باید شرایط در ایران نیز اینگونه می بود تا رویکرد به دین ایجاد شود!!! کاش ایشان که از ابراز دغدغه یک مرجع عالی قدر این چنین احساس نگرانی می کنند، دلیل واکنش خویش را بیشتر شرح می دادند. به راستی آیا در اسلام اشاعه فحشا، تظاهر به حرام، تظاهر به روزه خواری و... مباح شمرده شده است؟ آیا ما ملزمیم که واژگان دینی و فرهنگی خویش را نیز به سان واژگان سیاسی اصلاحاتیان از غرب یا کشورهای لائیک عاریه بگیریم؟آقای تاج زاده قطعاً با اظهارات امثال آیزنهاور رئیس جمهور آمریکا بیگانه نیستند: «بزرگ‏ترین جنگی كه در پیش داریم جنگی است برای تسخیر اذهان انسان‏ها» بالواقع در نگاه وي، تهاجم یا به بیان رساتر شبیخون فرهنگی به چه معناست؟ در برهه ای که رهبری بارها در این خصوص هشدار داده اند، رویکرد ایشان در این زمینه چگونه است؟ ابزارهای تهاجم فرهنگی از نگاه ایشان کدامند؟در ترکیه ای که ایشان مدام سوداي آن را در سر مي پرورانند، مطابق اصول کمالیسم، نه تنها دین حق هیچگونه دخالتی در عرصه حکومتی ندارد بلکه باید تحت کنترل حکومت قرار بگیرد. در همین راستاست که تمام محافل دینی باید ذیل سازمان دیانت که وابسته به نخست وزیری است، شکل بگیرد و تحت نظارت تام حکومت باشد. کسانی حق دارند از دیانت برای مردم بگویند که تائید شده سیستم بسته حکومتی ترکیه باشند. حکومتی که اقتضای آن پذیرش اصول لایتغیر لائیسیته است. و امروز امثال اردوغان به خاطر پیش رو داشتن تجربه امثال مندرس که روزی به دار آویخته شد، نجم الدین اربکان که با کودتای نظامی برکنار شد و... ناچارند در چارچوب بسته حکومتی عمل کنند.اعمال نفوذ لایه های لائیک ترکیه، از دین وجهه ای درباری ساخته و شاید به همین دلیل است که این کشور با جمعیت بیش از 98 درصد مسلمان، تحت نفوذ تام لائیک ها قرار دارد! لائیک هایی که حتی حضور یک زن محجبه را در مجلس برنمی تابند! اگر آقای تاج زاده الگوی دینداریشان این جامعه است كه سَلّمنا!تاج زاده البته این بار نیز رئیس جمهور منتخب مردم را بی نصیب نمی گذارد: «رئیس جمهور حتي حرف زدن هم بلد نيست! و چنان صحبت مي كند كه گويي از اصول اوليه اداره كشور چيزي نمي داند!» و ادامه مي دهد: «وقتي خاتمي كنار رئيس جمهور فرانسه مي ايستاد يك سر و گردن بالاتر بود و ما افتخار مي كرديم اما امروز وقتي احمدي نژاد حتي كنار رئيس جمهور افغانستان مي ايستد خجالت مي كشيم كه مبادا سخني بگويد و آبرويمان برود»البته كاش جناب تاج زاده كه از حواريون و نورچشمي هاي دولت سابق بوده و قاعدتاً مي بايست در جريان جزئيات محرمانه اخبار درون آن دولت باشد، اشاره اي هم به سفر اول پرزيدنت خاتمي به فرانسه و دو روزي كه پرزيدنت شيراك وي را پشت درب كاخ اليزه معطل نگه داشته و وقت ملاقات نمي داد، مي فرمودند تا بلكه يك سر و گردن بالاتر رفته و مايه فخر و مباهات جماعت ايراني به شرح بيشتري فراهم گردد.معاون سياسي سابق وزارت كشور كه به مطايبه و هوايي گويي نيز شهره است، طرح تجمیع انتخابات را نيز راهکاری برای فرار اقتدارگرایان از پاسخگویی لقب می دهد: «امروز اقتدار گرايان با دو تا يكي كردن انتخابات مي خواهند كمتر در ميدان پاسخگويي به مردم باشند!!!»او در ادامه می گوید: «مشكل كشور ما مشكل يك نفر نيست بلكه مشكل تفكر خاصي است كه عده اي اقليت فكر خود را بر اكثريت تحميل مي كنند.» شگفت که هنوز جناب تاج زاده حاضر نیست رویکرد مردم را در چندین برهه انتخاباتی بپذیرد! انتخابات شوراها که به بیان دوستان ایشان آزادترین انتخابات بود چرا با بی اقبالی مردم نسبت به ایشان و دوستانشان مواجه شد؟ انتخابات ریاست جمهوری اخیر چه طور که در آن حتی شخصی مانند معین با حکم حکومتی تائید صلاحیت شد (کسی که می گفت حکم حکومتی را نمی پذیرد!) اما خوش تر از پله پنجم در ميان 7 نامزد انتخاباتي، جايي براي جلوس نيافت. ظاهرا اين پريشان گويي و ضعف در تميز ميان اقلیت و اکثریت نيز از گرفتاريهاي دوران فترت و دوري از روزهاي خوش است!این عضو سازمان مجاهدین بار ديگر با شيدايي در مقابل تركيه، از مقایسه اقتصاد ایران و ترکیه سخن می گوید و وضعيت اقتصادي ايران را تيره و تار جلوه مي دهد که تو گويي اقتصاد ایران دهه ها در يد مبسوط دولت نهم بوده است! انگار نه انگار که روزگاری مجلس ششم با 208 نماینده از 297 عرصه یکه تازی آقایان بوده و در آن تنها چیزی حدود 27 درصد نطق ها به اقتصاد کشور ارتباط داشته است.

 

و سرآخر اينكه افراطيون ضداصولگرا گواينكه پياده تر از آني هستند كه در

 افواه سياسيون از آن تعبير مي شود و اتاق فكرشان به تاريكخانه نموري پر

 از ايده و طرح كاري مثل زده مي شود چه آنكه آزمودن مجدد آزموده هاي

 شكست خورده اي نظير اظهارات ساختارشكنانه كه در اوج مستي آنان در

 مجلس ششم به كار نيآمد و براي تحصني با آن حجم از حمايت رسانه

 هاي بيگانه 100 نفر از تهران 10 ميليون نفري نيز مقابل مجلس لااقل براي

 دست مريزاد گرد نيآمدند، حاكي از نوعي پريشاني و انتخار سياسي است.

 انتحاري كه موج آن در پي توجيه فحشاري ناكارآمدي با فحاشي به

 نهادهاي كارآمدي ديني و اجرايي است.


 

نوشته شده توسط علیرضا ژیانپور در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386 ساعت 16:15 موضوع | لینک ثابت